تمام شد...تمام کتابهایی که از تهران در این سفر اخیرم با خود آورده بودم خواندم و حالا من مانده ام و یک ۵-۴ ماه دیگر بی کتابی....چقدر دلم برای تهران و هوای سردش تنگ شده ...برای پوشیدن لباس گرم ..برای حس کردن سرما دلم تنگ شده...اینجا که مدام گرم است و آفتاب و رطوبت. این را هم دوست دارم... ولی دلم تنگ شده برای اینکه وقتی وارد خانه میشوم از هرم گرمای خانه شیشه عینکم بخار کند-بنشینم کنار شوفاژ داغ تا مادرم یک لیوان چای داغ به دستم بدهد...دوست دارم شبها سریال ایرانی ببینم و تخمه بشکنم و باز هم بچسبم به شوفاژ...دلم تنگ شده برای صبح هایی که وقتی از خواب بیدار میشدم کوههای قهوه ای-خاکستری دیروز, سفید برف شده بودند...دلم برای همه خوبیهای تهران تنگ شده...
یک سوال از دوستانی که خارج از ایران زندگی میکنند: چه دلیلی تونسته شما رو توی غربت نگهداره؟
و یک سوال از دوستان داخل ایران: چه دلیلی به اونها تحمل مشکلات و ناملایمتی ها را میده؟
پی نوشت:جوابهای شما میتونن نقش بزرگی روی قدم بعدی من داشته باشند...
...دسترسی به اعلام نظر ها در هیچیک از سایتهای بلاگفا برایم مقدور نیست
این جور سوالا همیشه منو یاد امتحان تاریخ میندازه همون درسی که هیچی ازش یاد نگرفتم تا زمانی که با جناب آقای همسر آشنا شدم. اطلاعات تاریخی قوی داشت و من هم اصولا نباید کم میاوردم
....ولی چون قلم نگارش کتابهای تاریخی رو دوست ندارم- به جای خوندن کتابهای مربوطه- هر سوالی که برام پیش میومد را یه جورایی به بهانه اینکه بپرسم میدونی یا نه- از خود جناب آقای همسر میپرسیدم و میپرسم...