میپرسد چرا مردم غمگینند؟
پیرمرد جواب میدهد:"ساده است.مردم اسیر سرگذشت شخصی شان هستند.همه اعتقاد دارندهدف این زندگی-پیروی از یک برنامه است.کسی از خودش نمیپرسد که آیا این برنامه ی خود اوست یا شخص دیگری آنرا برایش ریخته...تجربه کسب میکنند-خاطره میاندوزند.ماال جمع میکنند و نظرات دیگران را بر دوش میکشند که سنگین تر از حد توان آنهاست...بنابراین رویای خودشان را فراموش میکنند......
(برگرفته از کتاب زهیر-کوییلو)