گیشا نام زنانی است که در فرهنگ قدیم ژاپن برای سرگرم کردن مردان تربیت میشدند.آنها میباست آموزش رقص سنتی ژاپن, نواختن ساز, پذیرایی با چای, گل آرایی, شعر خواندن و آشنایی با ادبیات برای داشتن بیانی خوش را فرا میگرفتند.
لباس گیشا کیمونویی است از جنس ابریشم خالص که رنگ نقوش روی آن متناسب با فصل سال است.
صورت یک گیشا به گونه ای آرایش میشود که اجزای آن به طور اغراق گونه ای نمایان شده باشند .صورتی کاملا سفید با لبانی قرمز.
تاریخ گیشاها به حدود 200 سال پیش برمیگردد.تا قبل از جنگ جهانی دوم, گیشا بودن شغلی با ارزش بود و جزو هنرمندان محسوب میشدند .گیشاها تن فروشی نمیکردند. و نباید ازدواج میکردند. رابطه عاطفی و جنسی آنها بسیار پیچیده و اغلب برای خود ژاپنی ها هم ناشناخته است.
بعد از جنگ جهانی دوم فاحشگان برای جلب مشتریان آمریکایی, خود را به صورت گیشا آرایش میکردند و این باعث شد که کم کم دوره منزلت این کسان به گونه چشمگیری کاسته شده و اکنون گیشا در رده اشخاص حاشیه ای و پایین اجتماع دسته بندی میشود.
همه اینها را گفتم تا از شما بپرسم حکمت اینکه ما در تهران یک خیابان به نام گیشا داریم چیست؟