مادر شتر: آره عزیزم- چیزی ناراحتت میکنه؟
شتر بچه: چرا ما کوهان داریم؟
مادر شتر: خوب پسرم...ما حیوانات بیابانی هستیم..آب را در کوهانمان ذخیره میکنیم و میتوانیم مدتهای طولانی بدون آب در بیابان سر کنیم!
شتر بچه: خوب.چرا پاهای ما دراز و انگشت پاهامون گرده؟
مادر شتر: پسرم معلومه که به همین دلیل ما از هر حیوانی بهتر میتوانیم در بیابان راه برویم- اونهم به مدت طولانی!
شتر بچه: خوب.چرا مژه های ما اینقدر بلنده؟ گاهی وقتها منو واقعا اذیت میکنه.
مادر شتر: پسر عزیزم این مژه های بلند و ضخیم بهترین پوشش برای چشمهای ما شترها هستند از باد و شن بیابان.
شتر بچه: فهمیدم. پس کوهان ما برای ذخیره کردن آب توی مسافرتهای بیابونی است. شکل پاهامون برای راه رفتن توی بیابون مناسبه و مژه های ضخیممون چشم ما شترها را از شنهای بیابون محافظت میکنه...اما یه سوال دیگه.....
مادر شتر: بپرس عزیزم
شتر بچه: میشه بگید پس ما اینجا - تو این باغ وحش لعنتی!- چی کار میکنیم؟
....
مهارت - دانش- توانایی و تجربه تنها زمانی مفیدند که در جایگاهی درست ایستاده باشیم!
