چند روز پیش فیلمی دیدم به نام GIA .داستان زندگی یک مدل معروف آمریکایی .دلیل معروفیتش هم یکی به این خاطره که اولین کسی بوده که حاضر شده عکسهای سکسی بندازه و به قول خودشون تحولی!؟ در صنعت Fashion ایجاد کرده و دوم اینکه اولین زنیه که در آمریکا از ایدز مرده. هیچ نکته برجسته ای در زندگی کوتاه 26 ساله GIA یافت نمیشه. 17 سالگی Model میشه , معتاد میشه, کارش رو از دست میده, مشکلات عاطفی با دوست دخترش و مادرش پیدا میکنه بعد هم از ایدز میمیره.یک زندگی احمقانه و بدون تلاش. و یک فیلم مزخرف بدون هیچ حرفی برای گفتن... تنها پیامی که این فیلم میتونست داشته باشه معرفی یک آمریکایی بود. مهم نیست که این آدم اصلا آدم قابل ارزشی نبوده(حتی در جامعه خانوادگی آمریکا)مهم اینه که الان من و شما یک آمریکایی رو میشناسیم که لا اقل در دو چیز اولین بوده(سکس و ایدز).
سنما صنعت فوق العاده ای که از غرب آمده و چقدر هم خودشان خوب میدانند چگونه استفاده کنند... فیلمهای با ارزش تاریخی - هنری-علمی -مذهبی- سیاسی-تخیلی-اجتماعی تا بی ارزش همینها...برای همه سلیقه ها و رسیدن به هر هدفی ....نمیدانم چرا هر چه از غرب آمده را ما میگیریم اما نه تمام و کمال...مثل یک عروسک بی دست و پا و کله....چقدر در شرق- در ایران- حرف برای گفتن داریم که کاش میشد و میتوانستیم با زبان شیوای هنر و صنعت مدرن سینما بیان کنیم و به دنیا -برای همه- عرضه کنیم .
"گفتگوی تمدنها " کلمه زیبایی است که اگر با زبان جهانی سینما بیان شود شاید در آینده شاهد روزهای بهتری از "انسانیت" باشیم.